RSS

Tag Archives: ALPHA FO

มุมเล็กๆในลับแล

หลังจากวางโปรแกรมมานาน ว่าจะหาโอกาสไปสงบจิตสงบใจซะหน่อย
ผมก็ได้โอกาสเร้นกายเข้าสู่เมืองลับแลซะที กับแท่งถ่านในมือ และสมุดสเก็ตซ์ที่ห่างกายไม่ได้

เห็นคนขับบับรถไปอย่างช้าๆ สบายอารมณ์จนรถแทบจะไม่กระเทือน
ทำให้ผมสามารถสะกดลายเส้นลงในสมุดเล่มน้อยของผมได้ แบบนี้แหละครับ

มองไปรอบข้างไม่ค่อยมีคนมาด้วยเท่าไหร่นัก ผมว่าพี่เขาคงขับรอลูกค้าด้วยแหละ
กับรถเมล์ภาคภูธรที่ไม่ต้องเร่งทำเวลาไปหาวิมานอะไร ..(จนป่านนี้ยังนึกไม่ออกเลย ว่าเป็นวิมานอะไร)

รู้แต่ว่ามีสายตาที่มองมาแปลกๆเหมือนกับว่าเราเป็นคนประหลาด เอ๊ะ! ..หรือว่าจริง
………….
เมื่อถึงที่หมายก็รีบจัดการ คลายความสงสัย
พร้อมกับดวงตาที่เรารู้สึกว่ามันมีอยู่มากมายเหลือเกิน
สายตาที่ต่างจับจ้อง…..หาสิ่งที่ตนเชื่อ
มีคำพูดลอยมาคุ้นๆว่า “ถ้าใจเราผูกสิ่งไหนก็จะเห็นแต่สิ่งนั้น ทั้งๆที่มันเป็นเรื่องปกติ”
ฮืมมม..เราเองก็แปลกเป็นปกติอยู่แล้วอ่ะเนอะ..ผูกไว้ทำไม

เพื่อนเกาหัวมึนๆ จนผมเกือบหมดหัว พร้อมพาไปแวะร้านกาแฟแห่งหนึ่งทางไปลับแล
ที่เราเพิ่งมานั่งกันเมื่อวานกับเจ้าของร้านใจดี
ผมเลยจัดการสเก็ตซ์ ชาร์โคลให้คนละรูป (จะได้ไม่ต้องแย่งกัน)

เมื่อเรียบร้อยก็รีบเข้าลับแลทันที เพื่อไปปฏิบัติภาระกิจทางใจ
ซึ่งช่วงหัวค่ำที่นี่จะมีการสวดมนต์ นั่งสมาธิกันทุกวันพระ

หลังจากนั้นช่วงกลางคืน ผมกับพื่อนค้างต่อที่วัด ที่อนุญาติให้ปฏิบัติธรรม
ได้ทำแบบนี้(ในภาพ)สลับกันไปมาตลอด
มีโอกาสเห็นดวงดาวที่เต็มท้องฟ้า หลังฝนตกแบบรับรู้มาปรอยๆ(หน้าหนาวเนี่ยะนะ)
คราวนี้ได้เห็นท้องฟ้าชัดเจนเป็นเหมือนภาพ 3 D เลย
มีระยะไกล ใกล้ ของดวงดาวอย่างชัดเจน สวยงามจริงๆ

ตื่นมาเช้ามืดมองมัวนอนพุงอืดอยู่ คงไม่ดีแน่
ทำกรรมฐานต่ออีกชั่วโมง ก่อนออกทำการถ่ายภาพเก็บบรยากาศไว้

รับรู้เลยว่าชีวิตเรากับเขาแบบนี้(ที่ไม่ใช่เขาบนหัว)มันห่างกันนานไม่ได้เลย…
หลังจากถ่ายภาพเสร็จทำการ ตะเกียกตะกายขึ้นเนินเขาเพื่อเก็บกวาดใบไม้ร่วง
เก็บใบไม้ที่ร่วงบนลานกว้าง ที่อนาคตจะมีพระพุทธรูปองค์โตอยู่บริเวณนี้

เห็นใบไม้บนลานที่กว้าง ก็รู้ว่า…
“ถ้าเราไม่มั่นเก็บ สิ่งเหล่านี้ก็จะกองสุมกันจนหมักหมม
เหมือนกับใจเรา ถ้าไม่มั่นทำความสะอาดดูแลก็คงไม่ต่างกัน”

เมื่อถวายภัตาหารเช้าเสร็จ ก็จัดการเป็นลูกศิษย์ เก็บพลังก่อนกลับลงจากภู
“สำนักปฏิบัติธรรม ม่อนอารักษ์” ที่อำเภอ ลับแล จ.อุตรดิตถ์

ใจที่เลอะเทอะ ถูกปัดกวาดไปพร้อมกับกองใบไม้แห้งเมื่อเช้า
ที่ทั้งเราและพระที่มีอยู่ไม่กี่รูป ช่วยกันกวาดจนแสงตะวันเริ่มไล่
แต่เมื่อลงมาถึงคิวรถโดยสารเพื่อเดินทางกลับ “โอ้แม่เจ้า”…..

เห็นผู้คนมากมาย ต่างเร่งรีบร้อนรน
ผู้ยิ่งใหญ่ในรถคันโตสุดโก้ แต่เมื่อไกลออกไป กลับดูตัวเล็กเหมือนแค่่มดตัวหนึ่ง
สิ่งมีชีวิตต่างคน ต่างแสดงออกถึงสิ่งที่ตนมีและอยากกระทำ
ฮืมมม..ไม่มีใครว่าอะไรใครหรอก ที่จะทำในสิ่งที่เรานั้นมุ่งหวัง

เพียงแต่ว่า ถ้าหากมีเวลา”จะชวนไปกวาดใบไม้ด้วยกัน” เท่านั้นเอง
กวาด…..เพื่อการเติมเต็ม กวาด……ที่ภายใน

 

ป้ายกำกับ: